«صدا»

درباره ریلیز

یک برخورد سریع، نه یک توضیح طولانی

«وتف» بیشتر از اینکه روایت خطی باشد، مثل چند فریم بریده از یک شب است. صدا روی بیت‌هایی که کوروش ساخته، بین لحن سرد و لحظه‌های ناگهانی حرکت می‌کند؛ هر ترک یک زاویه دیگر از همان شهر تاریک و زرد است.

طراحی صفحه هم از همین منطق می‌آید: مشکی زیاد، نورهای سفید سوخته، زرد تیز، تصویرهای کج و حرکت‌هایی که هنگام اسکرول کمی از جای خودشان فرار می‌کنند.